8 Mayıs 2016 Pazar

Tûtî-i mu'cize-gûyem ne desem lâf değil/ Nef'i


Nef'i

Nefʿī (نفعى) was the pen name of an Ottoman Turkish poet and satirist;
whose real name was ʿÖmer (عمر) (c. 1572, Hasankale, Erzurum– 1635, Istanbul).







Tûtî-i mu'cize-gûyem ne desem lâf değil
Çerh ile söyleşemem âyînesi sâf değil
Ehl-i dildir diyemem sînesi sâf olmayana
Ehl-i dil birbirini bilmemek insâf değil
Yine endîşe bilir kadr-i dürr-i güftârım
Rûzigâr ise denî dehr ise sarrâf değil
Girdi miftâh-ı der-i günc-i ma'ânî elime
Âleme bezz-i gevher eylesem itlâf değil
Levh-i mahfûz-ı suhandir dil-i pâk-i Nef'î
Tab'-ı yârân gibi dükkânçe-i sahhâf değil
”

https://www.youtube.com/watch?v=Ym4hRm_k6_c


6 Mayıs 2016 Cuma

Dedikodu

Dedikodu


Orhan Veli Kanik





Kim söylemiş beni
Süheylaya vurulmuşum diye?
Kim görmüş, ama kim,
Eleniyi öptügümü,
Yüksekkaldirimda, güpegündüz?
Melahati almişim da sonra
Alemdara gitmişim, öyle mi?
Onu sonra anlatirim, fakat
Kimin bacagini sikmişim tramvayda?
Güya bir de Galataya dadanmişiz;
Kafalari çekip çekip
Orada aliyormuşuz solugu;
Geç bunlari, anam babam, geç;
Geç bunlari bir kalem;
Bilirim ben yaptigimi.
Ya o, Muallayi sandala atip,
Ruhumda hicranini söyletme hikayesi?

24 Nisan 2016 Pazar

Floransa Surgunu

Doğru söyleyeni dokuz köyden kovarlar; 
Dante'yi de Floransa' dan kovmuşlar; üstüne bir de kağıt imzalatmışlar; 
" Bir daha buralara gelecek olursan seni yakarız" diye; ( yani yakarak öldürmek anlamında)
 Sene 1300 ler, devir Ortaçağ...



O üzüntüyle "İlahi Komedya"yı yazmaya başlıyor. Daha doğrusu o eserine Komedya adını veriyor ama seneler sonra eserin güzelliği karşısında okuyucular onu İlahi Komedya olarak isimlendiriyorlar.

28. Kanto da mealen şöyle diyor;

Gurbette başkasının ekmeğinin ne kadar tuzlu olduğunu ve
başkasının merdivenlerini  inip çıkmanın ne kadar yorucu olduğunu anlarsın...

Tu proverai sì come sa di sale
lo pane altrui, e come è duro calle
lo scendere e 'l salir per l'altrui scale.

Thou shalt prove how salt is the taste of another's bread

 and how hard is the way up and down another man's stairs.
Canto XVII, lines 58-60.

Bu hem mecazi anlamda hem de aynı zamanda Floransa'nın ekmeğiyle ilgili bir söz;

 orada ekmek hamuruna tuz konmuyor bu nedenle Floransa'lılara baska yerin ekmeği tuzlu geliyormuş...

Gulumse / Smile by Kemal Burkay

GÜLÜMSE

Hadi gülümse bulutlar gitsin
İşçiler iyi çalışsın, gülümse
Yoksa ben nasıl yenilenirim
Belki şehre bir film gelir
Bir güzel orman olur yazılarda
İklim değişir, Akdeniz olur, gülümse.

Sazlarım vardı, ırmaklarım vardı çok
Çakıltaşlarım vardı benim
Ama sen başkasın anlıyor musun
Tut ki karnım acıktı, anneme küstüm
Tüm şehir bana küskün
Bir kedim bile yok anlıyor musun

İklim değişir, Akdeniz olur, gülümse

Kemal Burkay



Smile,  so the clouds go away,
Workers work happily,
Otherwise how can I be refreshed?
Maybe we’ll see a movie…
Maybe there will be a ‘forest’ in the writings…
The season will change;
It will turn Mediterranean
Come on smile!
I had musical instruments;
I had pebbles;
But you are different.
Do you understand?
Say I am hungry;  I am cross with my mother;
Say whole town is cross with me.
I don’t even have a cat!
Do you understand?
The season will change;
It will turn Mediterranean
Come on smile...
Kemal Burkay
Translation: Elif Mat

23 Nisan 2016 Cumartesi

Dönülmez akşamın ufkundayız, vakit çok geç


Dönülmez akşamın ufkundayız, vakit çok geç
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç
Cihâna bir daha gelmek hayâl edilse bile
Avunmak istemeyiz böyle bir teselli ile
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Geçince başlayacak bitmeyen sükûnlu gece
Gurûba karşı bu son bahçelerde keyfince
Ya aşk içinde harâb ol, ya şevk içinde gönül
Ya lâle açmalıdır göğsümüzde, yâhut gül

Yahya Kemal Beyatli

Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul!


BİR BAŞKA TEPEDEN
by Yahya Kemal Beyatli



  Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul!
  Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
  Ömrüm oldukça, gönül tahtıma keyfince kurul!
  Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.

  Nice revnaklı şehirler görülür dünyada,
  Lakin efsunlu güzellikleri sensin yaratan.
  Yaşamıştır derim, en hoş ve uzun rü'yada
  Sende çok yıl yaşayan, sende ölen, sende yatan.

    
                        Yahya Kemal BEYATLI
 

7 Nisan 2016 Perşembe

J'écoute Istanbul/ Orhan Veli Kanik


J'écoute Istanbul
J'écoute Istanbul, les yeux fermés
D'abord une brise légère doucement;
Tout doucement se balancent
Les feuilles sur les arbres dans le lointain,
Tout au loin
Les cloches obstinées des porteurs d'eau
J'écoute Istanbul, les yeux fermés

J'écoute Istanbul, les yeux fermés
Tandis que passent les oiseaux
Tout là-haut, par longues bandes criardes
Dans les pêcheries on tire les filets
Les pieds d'une femme baignent dans l'eau
J'écoute Istanbul, les yeux fermés

J'écoute Istanbul, les yeux fermés
Les voûtes du bazar sont fraîches, si fraîches
Mahmut Pacha est tout grouillant de monde
Les cours sont pleines de pigeons.
Des bruits de marteaux montent des docks
Dans le vent doux du printemps flottent des odeurs de sueur
J'écoute Istanbul, les yeux fermés

J'écoute Istanbul, les yeux fermés
Une yali aux sombres embarcadères
Dans sa tête, l'ivresse des plaisirs d'autrefois
Dans les ronflements des vents du sud apaisés
J'écoute Istanbul, les yeux fermés
J'écoute Istanbul, les yeux fermés
Une beauté marche sur le trottoir
Quolibets, chansons, ballades, moqueries
Quelque chose tombe de sa main
Ce doit être une rose
J'écoute Istanbul, les yeux fermés.

J'écoute Istanbul, les yeux fermés
Un oiseau bat des ailes autour de ta  robe
Je sais si ton front est tiède ou frais
Si tes lèvres sont humides ou sèches, je sais
Une lune blanche se lève derrière les pins
Je perçois tout du battement de ton cœur
J'écoute Istanbul.


Translation from overblog

Orhan Veli Kanik